اجزای اتصال نصب و تعلیق بخش مهمی از سیستم‌های شاسی و پیشرانه خودرو هستند. آنها برای ارائه اتصال ساختاری، پشتیبانی، موقعیت یابی و کنترل لرزش بین مجموعه های مختلف خودرو طراحی شده اند. از آنجایی که طرح‌بندی پیشرانه، معماری سیستم تعلیق و طراحی شاسی در خودروها متفاوت است، پیکربندی این اجزا می‌تواند به‌طور قابل توجهی متفاوت باشد. طرح های رایج شامل براکت های نصب، بوش های الاستومری، سازه های پشتیبانی و اجزای اتصال مفصلی است.
براکت های نصب از جمله پرکاربردترین طرح ها هستند. آنها پشتیبانی ساختاری را برای مجموعه‌های سیستم تعلیق یا سیستم تعلیق فراهم می‌کنند و معمولاً از فلز با استفاده از روش‌های شکل‌دهی، مهر زنی، خمش یا ساخت و ساز ساخته می‌شوند. هندسه آنها متناسب با فضای نصب موجود است و سوراخ ها و رابط های نصب دقیقاً در آن قرار دارند. یک براکت مناسب باید استحکام و سفتی کافی را داشته باشد و در عین حال سازگاری دقیق با بدنه خودرو و مجموعه های متصل را حفظ کند.
اجزای نوع بوش{0}}در درجه اول در مواردی که اتصال انعطاف پذیر و جداسازی لرزش مورد نیاز است استفاده می شود. بوش های لاستیکی و سایر عناصر الاستومری را می توان در نقاط اتصال نصب یا تعلیق ادغام کرد. آنها اتصال ساختاری را حفظ می کنند در حالی که امکان حرکت الاستیک کنترل شده را فراهم می کنند. هنگامی که خودرو دچار لرزش یا ضربه می شود، الاستومر می تواند بخشی از انرژی را جذب کند و میزان ارتعاش ارسالی مستقیم به بدنه خودرو را کاهش دهد.
سازه های پشتیبانی و اتصال برای ایمن سازی مجموعه ها و انتقال بارهای عملیاتی طراحی شده اند. هندسه آنها به طور کلی با توجه به موقعیت نصب، فضای موجود و جهت های بار مورد انتظار توسعه می یابد. دقت ابعاد و یکپارچگی ساختاری بسیار مهم است زیرا این ویژگی ها می توانند بر کیفیت مونتاژ و پایداری اتصال طولانی مدت تأثیر بگذارند.
اجزای اتصال مفصلی، از جمله طرح‌های مبتنی بر توپ-مفاصل-، در مواردی که حرکت نسبی کنترل‌شده مورد نیاز است استفاده می‌شود. این قطعات امکان چرخش در یک محدوده مشخص را در حین انتقال بارهای مکانیکی مورد نیاز فراهم می کنند. مفصل بندی صاف، مقاومت در برابر سایش و قابلیت اطمینان اتصال ملاحظات مهمی برای این نوع کاربرد، به ویژه در سیستم های تعلیق هستند.
برخی از سیستم های نصب پیشرانه نیز از طرح های نصب هیدرولیک یا هیبریدی استفاده می کنند. این سازه ها عناصر الاستومری را با مکانیسم های میرایی اضافی ترکیب می کنند تا کنترل ارتعاش پیچیده تری را ارائه دهند. ویژگی‌های آنها را می‌توان با رفتار ارتعاشی و الزامات عملیاتی پلت‌فرم‌های خودروی خاص تنظیم کرد.
به طور کلی، اجزای اتصال نصب و تعلیق در اشکال مختلف ساختاری موجود هستند که هر کدام نیازمندی‌های متفاوتی را برای اتصال، پشتیبانی، جداسازی لرزش یا حرکت کنترل‌شده برآورده می‌کنند. انتخاب باید معماری خودرو، محل نصب، شرایط بار و محیط عملیاتی را در نظر بگیرد. با ادامه پیشرفت فناوری شاسی خودرو، انتظار می‌رود این قطعات سبک‌تر، قوی‌تر، دقیق‌تر و به طور فزاینده‌ای برای کنترل لرزش بهینه شوند.
